مىرسد « 1 » . صورت شريف آن حضرت قرمز مايل به سفيد ، قامت او موزون و معتدل و مطبوع ، اشهل العينين ، ضخيم السرّه ، عظيم الصدر ، مستويّه المنكبين بودند . ليلهء [ مولد ] هدايت مورد آن حضرت يوم عاشورا كه مصادف جمعه بود ، در زمان نمرود بن كنعان و يا حاصر بن كوثى بن حام بن نوح كه از جبابرهء ملوك بوده و مدّت چهار صد ( 400 ) سال ربع مسكون جهان را استيلا و استقلال نموده بود اتّفاق افتاد . نمرود مزبور در تاريخ مذكور به مساعدت زمان از طريق مستقيم حق‌پرستى خروج و به دعوى الوهيّت عروج كرده در هيئت خويش بعض اصنام ساخته و خلق را به پرستش خود دعوت كرده و مىگفت : كسانى كه در پنهان و آشكار به صورت من پرستش كنند بر من تقرّب جويند و آنانى كه مقرب مىشوند احراز مراتب منصب و كمال مىنمايند . ملعون مزبور به اين وسيله به اضلال عباد حضرت متعال اشتغال داشت . شبى در رؤياى خود ديد كه كوكب رخشانى طالع شده و به شعشعهء نور ظهور خود روشنايى ماه منير را محو و نابود ساخت . بناء عليه نمرود مهرهء كهنه و منجّمين را احضار و رؤياى خود را نقل و تعبير او را امر و اراده كرد . منجّمين گفتند كه همان سال طفل بلند طالعى متولّد خواهد شد كه به واسطهء آن مولود بنيان سلطنت نمرود منهدم و خراب خواهد گرديد و هنوز آن طفل در نهان خانهء صلب پدر متمكن و برقرار است . بنا به روايت ديگر خليد بن عاص كه از اشهر حكماى آن زمان بود با توابع خود رؤياى نمرود را اين قسم تعبير كردند كه : نظر به احكام كتب موجودهء متداوله كه در دست داريم اين سال در شهر پايتخت نمرودى ، مولود مسعودى متولّد خواهد شد . و اين طفل بعد از وصول به حدّ بلوغ احداث دين جديدى كرده و ما را به آن دين دعوت نموده و پيغمبر مبعوث بودن خود را اظهار و اعلان خواهد نمود . اگر چنانچه از كنون چاره‌اى در حقّ او نشود شبهه نيست كه خاندان دولت نمارده را محو و مضمحلّ خواهد ساخت . نمرود از اين اطّلاعات نجومى كه از آنها گرفت بكلّى دست و پاى خود را گم كرده به

--> ( 1 ) . بدايع الزهور ، صحيفهء 57 . م .